Η Φιλοσοφία Ανάκτησης της Opel.

Ο τελευταίος ιδιοκτήτης παραδίδει το ΟΤΚΖ σε ένα συμβαλλόμενο ανακυκλωτή, ο οποίος αφού ελέγξει το όχημα, εκδίδει το απαιτούμενο Πιστοποιητικό Καταστροφής (Π.Κ.).

Αρχικά αφαιρείται ο συσσωρευτής και εξουδετερώνονται οι αερόσακοι. Στη συνέχεια, ο ανακυκλωτής αφαιρεί όλα τα καύσιμα καθώς και όλα τα υπόλοιπα λειτουργικά υγρά του ΟΤΚΖ, όπως το λάδι του κινητήρα και του κιβωτίου, τα υγρά φρένων καθώς και το αντιψυκτικό υγρό & τα υγρά του συστήματος κλιματισμού.

Το επόμενο βήμα είναι η αποσυναρμολόγηση των εξαρτημάτων και των συστημάτων, τα οποία διατίθενται στην αγορά ως μεταχειρισμένα ανταλλακτικά ή αποτελούν τη βάση για ανταλλακτικά ανακατασκευής. Αν είναι οικονομικά συμφέρον, υλικά όπως πλαστικό ή κρύσταλλο, αφαιρούνται για λόγους ανακύκλωσης.

Οι περιβαλλοντικά επικίνδυνες ουσίες συλλέγονται και στη συνέχεια αποστέλλονται σε ειδικές εταιρίες για ανάκτηση ή απόρριψη.

Τα αμαξώματα, που έχουν απογυμνωθεί μέσω του προηγούμενου σταδίου επεξεργασίας, παραδίδονται σε έναν τεμαχιστή, ο οποίος διαχωρίζει το ΟΤΚΖ σε κομμάτια και ταξινομεί τα υλικά για περαιτέρω ανακύκλωση ή ανάκτηση.

Τα κατάλοιπα του τεμαχισμού υποβάλλονται σε περαιτέρω επεξεργασία, με διαφορετικές τεχνολογίες (μαγνήτης, δινορεύματα, επίπλευση), για τη λήψη θρυμματισμένου υλικού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν πολύτιμη δευτερογενής “πρώτη“ ύλη.

Τα κατάλοιπα από τον τεμαχιστή και τις εγκαταστάσεις PST μπορούν να ανακυκλωθούν (π.χ σαν αντικατάσταση άνθρακα στην υψικάμινο, σαν μέσα αποστράγγισης για βελτίωση των βοθρολυμάτων) ή να ανακτηθούν στη βιομηχανία τσιμέντου. Αυτή η αλυσίδα επεξεργασίας επιτρέπει ανάκτηση του οχήματος σε ποσοστό 85 %, ενώ παράλληλα μειώνει δραστικά την ποσότητα των υπόλοιπων αποβλήτων για υγειονομική ταφή.